3 / 2 دعبل خزاعى « 1 » اگر آن كسانى كه به آنها امروز يا فردا اميددارم نبودند ، در پى حسرت آنان ، قالب تهى مىكردم . ظهور امامى كه ناگزير ظهور خواهد كرد و به نام خداوند و با بركت‌ها به پا مىخيزد . « 2 » در ميان ما هر حق و باطلى را روشن مىكند و به نعمت‌ها و نقمت‌ها جزا مىدهد . اى جان من ! شاد باش و شادمان براى آمدن آن كه آمدنش دور نيست و بى تابى مكن از دوام ستم ؛ چرا كه توانم را مىبينم كه فرمان به پايدارى مىدهد . اگر خداى مهربان اين زمان مرا نزديك گرداند و عمرم را طولانى كند و زمان در گذشتم را تأخير بيندازد ،

--> ( 1 ) . ابو على دِعبِل بن على بن رَزين خُزاعى ، در سال 148 ق ، زاده شد . وى ، شاعر و اديب بود و از برترينِ شاعران قرن سوم هجرى به شمار مىرود . وى به اهل بيت عليهم السلام ، فراوان مهر مىورزيد . از وى شنيده شد كه مىگفت : « من ، پنجاه سال است كه چوبهء دار خود را بر دوش مىكشم ؛ امّا كسى نيافتم كه مرا بر آن بياويزد » ؛ چرا كه پيوسته از خاندان نبوّت ، به شدّت ، دفاع مىكرد و با مخالفان آنان ، مبارزه مىنمود . وى ، قصيدهء مشهور « تائيه » خود ( قصيدهء « مَدارس آيات » ) را براى امام رضا عليه السلام خواند . جاحظ گفته است : شنيدم كه دِعبِل بن على مىگويد : « شصت سال است كه هيچ روزى را بدون سرودن شعرى نگذرانده‌ام » . وى به سال 246 ق ، در كهن‌سالى ، مظلومانه در حومهء اهواز به شهادت رسيد و پيكرش را به شوش دانيال ، حمل كردند و در آن جا به خاك سپردند . امروزه ، بارگاه با شكوهى بر مزار وى ساخته شده است . ( 2 ) . در بعضى نسخه‌هاى عيون أخبار الرضا عليه السلام ( از جمله نسخهء عبد الرزاق مقرّم ، ياد شده در كتابش ولادة القائم و نسخهء كتاب‌خانهء اميرالمؤمنين نجف كه علامهء امينى در الغدير از آن نقل كرده است ) و نيز در بعضى نسخه‌هاى كمال الدين صدوق ( از جمله نسخهء مجلس سنا كه اكنون در كتاب‌خانهء مجلس در تهران نگهدارى مىشود و نسخهء عبد الرزاق مقرّم كه در كتاب پيش گفته‌اش از آن نقل كرده است ) ، اين روايت ديده مىشود كه : امام رضا عليه السلام چون اين بيت را شنيد ، به پا خاست و دست بر سرگذاشت و فرمود : « پروردگارا ! فرجش را نزديك و خروجش را آسان گردان » .